INTERACTIVE INNOVATION^(r) - narzędzie stymulujące generowanie nowych pomysłów

Generowanie nowych pomysłów i skuteczne rozwiązywanie problemów jest podstawą działania każdej firmy, która myśli o rozwoju. Zazwyczaj menadżerowie sami są doskonałym źródłem wielu kreatywnych rozwiązań dla swoich przedsiębiorstw. Ale czasem brakuje im pomysłów, szczególnie gdy trzeba...

• wypracować nowe kreatywne projekty;
• zastosować innowacyjne rozwiązania;
• tworzyć więcej;
• pracować szybciej.

Odpowiedzią Pentor Research International na te potrzeby jest Interactive Innovation^(r) - technika wspomagająca generowanie nowych pomysłów i stosowanie ich do rozwiązywania trudnych zagadnień.

Interactive Innovation^(r) wykorzystuje zbiorową inteligencję zespołu złożonego z kilku osób. Narzędzie bazuje na prowadzonych przez ostatnie kilkadziesiąt lat badaniach nad zjawiskiem procesu kreatywnego. W szczególności na technice "burzy mózgów" stworzonej przez Alexa Osborne'a w 1938 roku oraz "synektyce" rozwiniętej przez Gordona i Prince'a we wczesnych latach sześćdziesiątych.

W typowej sesji z wykorzystaniem techniki Interactive Innovation^(r) bierze udział 6 -8 uczestników pracujących razem przez 3 do 6 godzin (najczęściej jest to 4-5 godzin). Uczestnikami sesji są zazwyczaj osoby reprezentujące różne dyscypliny w ramach danego przedsiębiorstwa. Czasami zapraszane są także osoby spoza organizacji. Bez względu na to, jaki ostatecznie jest skład zespołu, zasady zawsze pozostają te same.

Podstawowe zasady techniki Interactive Innovation^(r) to:

Oddzielenie treści od procesu

Treść stanowi "co" każdego spotkania. Przykładem są tu pomysły na nowy produkt lub jego poszczególne cechy. Sam proces jest odpowiedzią na pytanie "jak". W tym miesi się sposób, w jaki organizowane będzie spotkanie oraz jak "obrabiane" będą pomysły. W tradycyjnych metodach osoba prowadząca spotkanie jest odpowiedzialna zarówno za treść jak i za proces. W Interactive Innovation^(r)

• należy oddzielić te dwie rzeczy od siebie.
• Osobą odpowiedzialną za treść spotkania jest zazwyczaj decydent lub osoba podnosząca dany problem na sesji.
• Za proces odpowiedzialna jest inna osoba, która pełni funkcję koordynacyjną.
• Właśnie ta osoba, koordynator spotkania, dba o właściwe stosowanie całego systemu Interactive Innovation^(r) podczas sesji.

Oddzielenie generowania pomysłów od ich oceny

Na co dzień łączymy wymyślanie pomysłów z ich natychmiastową oceną. Proces taki zachodzi właściwie automatycznie, jest psychologicznym mechanizmem obronnym człowieka. Pozwala on uniknąć zażenowania czy nawet śmieszności, na jakie naraża się osoba formułująca pomysł, który na pierwszy rzut oka wydaje się nierozsądny i nieprzemyślany. Poprzez zawieszenie momentu oceniania do późniejszego etapu spotkania Interactive Innovation^(r) stwarza odpowiedni klimat, który chroni pomysły przed przedwczesną oceną. Dzięki temu:

• Osoby biorące udział w spotkaniu zachęcane są do wysuwania pomysłów, które nie są jeszcze w pełni przemyślane. Interactive Innovation^(r) zachęca ich do podejmowania ryzyka.
• Zachowywane są także potencjalnie ciekawe części pomysłów, które normalnie byłyby odrzucone, mogą być bazą do kolejnych pomysłów

Wykorzystanie potencjału interakcji

• Klasyczna definicja kreatywności zakłada tworzenie nowych połączeń pomiędzy już istniejącymi pomysłami. Gdy pojedyncza osoba chce poradzić sobie z jakimś problemem, odwołuje się do pomysłów, które naturalnie wypływają z jej przeszłych doświadczeń. Ponieważ Interactive Innovation^(r) jest procesem grupowym, rozpiętość pomysłów i możliwości tworzenia nowych połączeń miedzy nimi jest nieporównywalnie większa.
• Technika Interactive Innovation^(r) korzysta z zasobów doświadczeń grupy jako całości, dlatego zawieszona zostaje własność poszczególnych pomysłów.
• To pomaga w eksploatowaniu fragmentów tego samego pomysłu przez wiele osób. Na przykład, fragment pomysłu wysunięty przez Kowalskiego stymuluje myślenie Nowaka, to natomiast pobudza wytwarzanie innego pomysłu u Kowalskiego, itd.

Wprowadzenie serii ćwiczeń aby zachęcić do zróżnicowanego sposobu myślenia

W przebiegu całego procesu Interactive Innovation^(r) wykorzystuje się zestaw narzędzi, zabaw, ćwiczeń umysłowych oraz technik skojarzeniowych aby "wybić" umysł z myślenia torami linearno-logicznymi i zmusić go do wchodzenia na bardziej kreatywne obszary. Dzięki zachowaniu dystansu do problemu, poprzez zastosowanie wspomnianych technik, można uzyskać nowe spojrzenie na problem, co z kolei prowadzi do bardziej innowacyjnych rozwiązań.

Przetwarzanie pomysłów w rozwiązania

Interactive Innovation^(r) chroni pomysły w zalążku, w ich najwcześniejszej fazie. Niemniej same pomysły nie są jeszcze rozwiązaniami. Jest to właśnie kluczowa różnica między Interactive Innovation^(r) a zwykłą "burzą mózgów" . Zmiana najlepszych pomysłów w rozwiązania jest możliwa dopiero przy zastosowaniu procesu zrównoważonej oceny (balanced assessment), który jest ważną częścią techniki Interactive Innovation^(r).

• Podczas gdy faza wstępna całego procesu polega na "zarzuceniu sieci";
• kolejna faza oznacza już koncentrację na pomysłach rokującym pewne nadzieje, ich ocenie i opracowaniu.

Często zdarza się, że ta część sesji jest silnie skoncentrowana na analizie czynników, które mogłyby przeszkodzić w realizacji wygenerowanych pomysłów. Krytyczna ocena znajduje tu zastosowanie, ale przy założeniu, że ma ona przynieść konstruktywne rezultaty.

Kiedy możemy wykorzystać Interactive Innovation^(r) ?

Podejście Interactive Innovation^(r) może być używane w bardzo różnych przedsięwzięciach biznesowych. Można tu wymienić:

• Wymyślanie nowych produktów
• Szukanie nowych możliwości biznesowych
• Tworzenie planów odnowienia marki
• Generowanie pomysłów na potrzeby promocji
• Tworzenie pomysłów na walkę z konkurencją
• Tworzenie nowych struktur organizacyjnych
• Rozwijanie pomysłów reklamowych
• Tworzenie unikalnych strategii pozycjonowania
• Wymyślanie nowych możliwości dystrybucji
• Wchodzenie na nowe rynki

Zobacz także:

Znajdź ducha kreatywności w swojej firmie